Jak zbudować mapę adresów PLC — Grupy ze schematu systemu stają się obszarami, a każdy numer ma jedną stronę zapisującą

Ostatnia zmiana: 2026-09-25 / Kategoria: Programowanie PLC, przydział sprzętowych we/wy

Mapa adresów to jedna tabela, która ustala, kto i w jakim znaczeniu używa którego numeru. Ten poradnik jest dla tych, którzy właśnie mają przydzielić numery PLC albo dzielą numery z osobami od HMI i dokumentacji.

1. Dokumentację, program i ekrany łączą wyłącznie numery

Dokumentacja, program PLC i panel dotykowy nic o sobie nie wiedzą. Łączy je wyłącznie numer, taki jak X10 czy D200. Jeśli nikt nie ma reguł nadawania tych numerów, po dołożeniu punktu numery się przesuwają, a dwa programy zapisują ten sam numer.

Oba błędy wychodzą na jaw dopiero przy uruchomieniu albo po starcie produkcji. Mapa adresów rozstrzyga dwie rzeczy: jak podzielić numery na obszary i kto zapisuje każdy numer.

2. Mapa adresów rozstrzyga dwie rzeczy

① Grupy ze schematu systemu stają się obszarami pamięci bez zmian

Pierwsza reguła: grupy ustalone na schemacie systemu — „Stacja 1”, „Robot”, „Pulpit operatorski” — stają się obszarami pamięci bez zmian. Dla każdej grupy ustala się typ pamięci i liczbę punktów, z rezerwą 10–20 procent. Numery nadaje się wewnątrz tego obszaru.

Po lewej schemat systemu z trzema urządzeniami: pulpit operatorski, stacja 1, robot. Po prawej przestrzeń pamięci X0–X2F podzielona na trzy obszary o tych samych nazwach, każdy z rezerwą na końcu. Czujnik dołożony do stacji 1 trafia do rezerwy stacji 1 pod X1C; obszar robota od X20 się nie przesuwa.
Urządzenia ze schematu systemu stają się nazwami obszarów. Czujnik dołożony na obiekcie trafia do rezerwy swojego urządzenia.

Dlaczego to ważne — Gdy fizyczna konfiguracja i obszary się pokrywają, dołożenie na obiekcie mieści się w swoim obszarze. Dołóż jeden punkt do ciągu bez rezerwy, a wszystkie kolejne numery się przesuną i będziesz poprawiać setki odwołań. Przy podziale zgodnym ze schematem systemu czujnik dołożony do stacji 1 nie rusza numerów robota.

② Każdy numer ma dokładnie jedną stronę zapisującą

Druga reguła: dla każdego numeru zadeklaruj, kto go zapisuje — „ten obszar zapisuje panel dotykowy”, „ten zapisuje PLC”. Załóżmy, że panel dotykowy zapisuje licznik produkcji do D200, a program używa D200 także jako miejsca na wynik pośredni obliczeń. Licznik co jakiś czas pokazuje dziwną wartość, a z ekranu nie wynika, która strona to zrobiła.

Po lewej: dwie strzałki, „licznik produkcji” z panelu dotykowego i „wynik pośredni” z programu, zapisują ten sam D200 i nadpisują się nawzajem. Po prawej: panel dotykowy zapisuje tylko nastawy w D0–D999, a PLC tylko wartości bieżące w D1000–D1999.
Po lewej: numer bez ustalonej strony zapisującej. Po prawej: obszary, z których każdy ma dokładnie jedną stronę zapisującą.

Dlaczego to ważne — Błędy nadpisywania są najtrudniejsze do znalezienia na obiekcie. Wartość psuje się tylko wtedy, gdy obie strony zapiszą w tym samym momencie. Gdy strona zapisująca jest w tabeli, kolizję widać już przy przydzielaniu numerów.

3. We/wy, nazwy i wartości 32-bitowe przydziela się według tych reguł

4. Przykład obszarów — tabela zakresu i strony zapisującej dla każdej grupy ze schematu systemu

Przykład w notacji PLC Mitsubishi Electric (numery we/wy szesnastkowo). Zasada podziału jest taka sama w każdym PLC.

Obszar pamięciZakresGrupa ze schematu systemuZapisujeRezerwa
X (wejścia)X000 - X01FPrzyciski pulpitu operatorskiegoOkablowanieOstatnie 8 punktów
X (wejścia)X020 - X05FCzujniki na maszynie, stacja 1OkablowanieOstatnie 16 punktów; każda stacja zaczyna od nowej granicy
Y (wyjścia)Y000 - Y01FLampki i buczek pulpitu operatorskiegoPLCOstatnie 8 punktów
Y (wyjścia)Y020 - Y05FElektrozawory stacji 1PLCDo największej wyspy zaworowej
M (przekaźniki wewnętrzne)M0 - M499Logika pulpitu operatorskiegoPLC20 %
M (przekaźniki wewnętrzne)M500 - M999Praca automatyczna stacji 1PLC100 na każdy krok
M (przekaźniki wewnętrzne)M1000 - M1199Rozkazy do robotaPLC20 %
M (przekaźniki wewnętrzne)M1200 - M1399Stan z robotaRobot20 %
M (przekaźniki wewnętrzne)M2000 - M2999Błędy i alarmyPLCPodział na błędy krytyczne i drobne
D (rejestry danych)D0 - D999NastawyPanel dotykowyPogrupowane według typu produktu
D (rejestry danych)D1000 - D1999Wartości bieżące i monitoringPLCWartości 32-bitowe od numerów parzystych

5. Kolejność budowy: urządzenia → obszary → zmienne → numery → sprawdzenie

  1. Weź urządzenia i bloki ze schematu systemu PLC, zdalne I/O, robot i grupy w ich środku (moduły, funkcje). Schemat systemu jest źródłem.
  2. Dla każdego urządzenia przydziel obszar i rezerwę Najpierw ustal typ pamięci i liczbę punktów dla każdego bloku. Liczba zawiera rezerwę.
  3. Wpisz stronę zapisującą każdego obszaru Dokładnie jedna z: PLC, panel dotykowy, robot lub okablowanie.
  4. Wypisz zmienne w każdym obszarze i nadaj numery Pochodzą z wierszy wykresu czasowego albo z listy we/wy od konstruktora. Wartości 32-bitowe zaczynaj od numerów parzystych.
  5. Sprawdź duplikaty i numery poza zakresem, potem przekaż do oprogramowania PLC Wyeksportuj jako komentarze adresów lub etykiety. Każda zmiana numeru zaczyna się w tabeli i z tabeli trafia do programu i dokumentacji.

6. Potknięcia: liczenie szesnastkowe i numery poza swoim obszarem

Narzędzia do kroków z tego artykułu

  • Address Map Editor — Dla każdego urządzenia przejętego ze schematu systemu przydziela typ pamięci i liczbę punktów każdemu blokowi. Przydzielony zakres pojawia się jako puste wiersze; wpisz nazwę, a numer nada się sam. Duplikaty i numery poza zakresem są wykrywane automatycznie, a mapa eksportuje się jako komentarze adresów lub etykiety do wklejenia w oprogramowaniu PLC.
  • System Diagram Editor — Rysuje urządzenia i bloki, które stają się pojemnikami mapy adresów.
  • Timing Chart Editor — Tu rysuje się kolejność, w jakiej zmieniają się przydzielone sygnały.

Bez instalacji i rejestracji. Działają w przeglądarce.

Powiązane artykuły

yk.builds